W latach 50-tych i 60-tych w Polsce muzykę elektroniczną produkowano tylko w Studiu Eksperymentalnym Polskiego Radia (SEPR) w Warszawie.

W latach 50-tych i 60-tych w Polsce muzykę elektroniczną produkowano tylko w Studiu Eksperymentalnym Polskiego Radia (SEPR) w Warszawie.

W latach 50-tych i 60-tych w Polsce muzykę elektroniczną produkowano tylko w Studiu Eksperymentalnym Polskiego Radia (SEPR) w Warszawie. Ośrodek funkcjonował w latach 1957-2004. Powstał z inicjatywy Józefa Patkowskiego (muzykologa i twórcy muzyki filmowej). Zainaugurował swoją działalność dopiero w drugiej połowie 1958 roku. Był to pierwszy ośrodek w Europie Środkowej. Wcześniej powstały m.in. Studio Pierre’a Schaeffera w Paryżu, Studio für elektronische Musik w Kolonii, Studio di Fonologia Musicale w Mediolanie. Dysponował generatorem tonów prostych, generatorem impulsówrostokątnych, oscylografem, magnetofonem Sander-Jansen typu SJ100K (produkcji NRD). Od 1958 roku funkcję kierownika technicznego pełnił inż. Krzysztof Szlifirski (ur. 1934) pomagał mu Eugeniusz Rudnik (ur. 1933). Pierwszą kompozycję do filmu animowanego „Albo rybka...” Hanny Bielińskiej i Włodzimierza Haupego stworzył Włodzimierz Kotoński (ur. 1925). W 1959 roku nagrano tu pierwszy w Polsce elektroniczny utwór na taśmę „Etiuda konkretna (na jedno uderzenie w talerz)” Włodzimierza Kotońskiego. Kompozycja trwała 2 minuty i 41 sekund. Zaprezentowano ją na koncercie muzyki eksperymentalnej na festiwalu „Warszawskiej Jesieni” w 1960 roku. W 1959 roku w dniach 1-6 czerwca w Studiu Eksperymentalnym Polskiego Radia zorganizowano kursy dla wszystkich zainteresowanych pod hasłem „Seminarium zastosowania techniki radiowej w realizacji kompozycji muzycznej”. Wykłady prowadzili m.in. Włodzimierz Kotoński, Zbigniew Wiszniewski, Andrzej Dobrowolski, Andrzej Markowski, Tadeusz Miszczak, Bolesław Urbański, akustyk Witold Straszewicz oraz Włoch Franco Evangelisti. W 1962 roku powstał tu pierwszy (całkowicie elektroniczny) utwór polskiego kompozytora Zbigniewa Wiszniewskiego zatytułowany „Db- Hz-Sek”. W 1967 roku w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej (PWSM) w Warszawie rozpoczęto dwuletnie kursy muzyki elektronicznej prowadzone przez Włodzimierza Kotońskiego, Eugeniusza Rudnika i Bohdana Mazurka, które były obowiązkowe dla wszystkich studentów kompozycji. W tym czasie powstały utwory m.in. Andrzeja Dobrowolskiego „Passacaglia” (1960), Eugeniusza Rudnika „Collage” (1965), Bogusława Schaeffera „Assemblage” (1966) i Krzysztofa Pendereckiego „Psalmus 1961” (1961).